Następny Konkurs Koniec sezonu   Uprzedni Konkurs Koniec sezonu   Klasyfikacja Pś Koniec sezonu   Quizy na chacie W Każdy piątek o godzinie 20-00 i w sobotę o godzinie 17-00 naszym czacie będą odbywać się Quizy Zapraszamy Serdecznie!!!!!!   Polecamy

Historia Skoków Męskich

Najstarsze narty, które przetrwały do dzisiaj, odnaleziono dobrze zachowane w torfowisku w Hoting w Szwecji, zaś ich wiek określa się na 2500 lat p.n.e.
Najstarszy zapis o militarnym użytkowaniu nart dotyczy bitwy z 1200 roku pod Isen, koło dzisiejszego Oslo, w Norwegii, która 6 wieków później stała się ojczyzną sportu narciarskiego. Norweskie narty po raz pierwszy zaprezentowano w Turynie w 1794 roku. Europejczycy przyjęli to jako dziwactwo.
Świat po raz pierwszy o sporcie narciarskim dowiedział się od dziennikarza "Field Sports of the North of Europe", pana Llewellyna Lloyda, który był w Telemarku (krainie Norwegii). Donosił on wtedy: "Zobaczyłem tu zabawę, która była znana wszystkim mieszkańcom tego zakątka - zjazd na nartach po bardzo stromym stoku górskim".
Za ojca sportów narciarskich okrzyknięto Sondre Aursena Nordheima, cieślę z Morgedal w Telemarku, który robił narty i uczył jak na nich jeździć. Do niego należy także pierwszy rekord w skokach narciarskich - 18 metrów.
W 1861 roku założono w Norwegii pierwszy klub narciarski: "Trysil Shooting and Skiing Club". Pięć lat później na stoku w Holmenkollen zorganizowano pierwsze zawody narciarskie "Holmenkollen Nordic", które z czasem zyskały miano Igrzysk Nordyckich. W 1881 roku tygodnik "Norsk Idraedblad" tak relacjonował zawody w Christianii (dawna nazwa Oslo): "Młody, elastyczny jak sprężyna wybił się z progu skoczni i poszybował spokojnie jak ptak. Małe ugięcie kolan i już wylądował, kończąc zjazd telemarkiem (przyklękiem). Jak meteor wjechał między zdziwiony tłum, oczarowany niezwykłym zjawiskiem...". Tym młodym bohaterem był szewc z Telemarku - Torjus Hemmestveit. Skoczył wtedy 23 metry. Rok później do Holmenkollen na zawody przyjechało 20 tysięcy kibiców, którzy na własne oczy chcieli zobaczyć ten niesamowity sport, w którym podobno lata się jak ptak. Zwycięzca otrzymał specjalny puchar od pań, a także od króla Norwegii.
Na początku XX wieku w 1905 roku po kolejnych zawodach w Holmenkollen bliżej skokami zainteresował się baron Pierre de Coubertin. Ściągnął on do swojej rodzinnej Szwajcarii instruktorów z Norwegii i chciał rozpropagować ten piękny sport na kontynencie. Wtedy nastąpił boom sportów narciarskich. Już w 1907 roku w Chicago (USA) Karl Hovelsen zjeżdżał na nartach z toru saneczkowego, po czym skakał przez słonie! W tym samym roku Polskie Towarzystwo Tatrzańskie zorganizowało pierwszy kurs jazdy na nartach. Dwa lata później w Davos odbyły się zawody, podczas których Norweg Harald Smith ustanowił pierwszy oficjalny rekord świata w skokach narciarskich. Była to zawrotna odległość 48 metrów. Zawodnik skakał "na stojąco" wymachując rękami, by móc dalej polecieć.
W 1916 roku inny Norweg, Anders Haugen, na skoczni w Steamboat Springs (USA) zadziwił świat inną techniką skoku. Skoczył silnie pochylając się do przodu, narty trzymając równolegle i ustanowił nowy rekord świata - 65 metrów. Styl Haugena przyjął się nadspodziewanie szybko. Już w 1923 roku w Europie stosowało go większość skoczków. Tym stylem skakał także Książe norweski Olaf, który po 40-metrowym locie wylądował dość ładnie, ale potem się przewrócił.
W lutym 1924 roku została założona Międzynarodowa Federacja Narciarska (FIS). Była to spadkobierczyni po Międzynarodowej Komisji Narciarskiej (International Skiing Commission), powstałej w Christianii (obecnie Oslo), w Norwegii, 18 lutego 1910 roku.
W tym samym roku zorganizowano w Chamonix Tydzień Sportów Zimowych, który dostał później miano I Zimowych Igrzysk Olimpijskich. W konkursie skoków narciarskich wygrał wtedy Jacob Tullin-Thams, który skoczył dwa razy 49 metrów.
Kolejne Igrzyska Olimpijskie odbyły się w 1928 roku w St. Moritz i brało w nich udział 27 Polaków, w skokach jednak nie mieliśmy sukcesów.
Polscy skoczkowie pokazali się dopiero z dobrej strony w 1936 roku na Igrzyskach w Garmisch-Partenkirchen. Stanisław Marusarz skoczył wtedy 73 i 75,5 metra i zajął 5 miejsce.
Pierwsze 100 metrów
W tym samym roku po raz pierwszy przekroczona została bariera 100 metrów. Austriacki skoczek Josef Bradl, na mamuciej skoczni w Planicy (Słowenia) skoczył 101 metrów. Wtedy jeden z zachwyconych tym osiągnięciem reporterów zapytał go: "Gdzie leżą granice narciarskich lotów?". Austriak odpowiedział, że nie da się tego określić. "Pewnego dnia ktoś pofrunie na odległość 200 metrów, o ile będzie istnieć dostosowana do tego wyczynu skocznia". Ta przepowiednia nie sprawdziła się tak szybko, bo skoczkowie na podwojenie odległości Bradla potrzeba było aż 56 lat. Jako pierwszy granicę 200 metrów przeskoczył Fin Toni Nieminen, który na tej samej skoczni w Planicy, ale już przebudowanej, uzyskał 203 metry.